niedziela, 26 kwietnia 2009

Ciocia Gusia


Sobota jak zwykle poświęcona została zakupom "niezbędności" i załatwiania różnych spraw, które w tygodniu człek opłaciłaby staniem w megakorkach.
Zaparkowaliśmy jak zwykle w pasażu Niżyńskiego i znów w drodze na Mazowiecką przeszłam obok ulubionego różowego króliczka. Dziś widziałam jak czołgał się przed nim koleś z aparatem. Pomyślałam, że wyciągnę go z archiwum i też sobie zamieszczę, na blogu.

Kupiłam ramy, lakier satynowy do pudełek, zawiozłam na ul. Dziką odbitki do wyświecenia dla Marty. W tygodniu będę musiała się przebić przez rozkopane centrum co już budzi moją dziką niechęć.
Antek był sam w domu i SPRZĄTAŁ.Na 18 zapowiedziana była Ciocia Gusia i moje dziecko dało pokaz, ze sprzątać potrafi. Ciocia Gusia zalicza się do ulubionych Cioć., więc Antek chciał się pokazać od jak najlepszej strony. I dobrze, widac jak chce, to potrafi.
Krzyś wykonał popisową pizzą i spędziliśmy miły wieczór na pogaduchach.

piątek, 24 kwietnia 2009

Anioł


Pogadałam sobie z rehabilitantką. Siedziałam w trakcie ćwiczeń grupy Antka na sali i robiłam notatki. Oczywiście lekarz gadał bzdury, twierdząc, że zrobiłam dziecku krzywdę każąc mu chodzić na basen. Z szermierką jednak musi się smyk na razie pożegnać : nie może uprawiać sportów asymetrycznych. Najlepszy jest basen ( hehehe) taniec, rolki, łyżwy , narty -jazda konna niewskazana. Trudno. Z resztą jeśli Antka wsadzę na konia u Aleksa to bedzie to raczej hipoterapia, a nie - sport.
Skończyłam anioła dla Marleny. Jeszcze tylko podpis i jutro jadę kupić ramy. Wczoraj go widziała, więc uznałam, że mogę go już wrzucic na bloga. Nie chciałam Jej psuć niespodzianki.

+Tyrka


Nie mam czasu. Robię pudełka, a ich nie dokumentuję. Rysuję, rysuję, rysuje. Godziny przy stole i przy kompie. Mnożą się duperelki.
Dziś rano w szkole spotkałam mojego profesora ze średniej szkoły J. Kufirskiego. Okazalo się, ze Jego dziecko chodzi do tej samej podstawówki co Antek.
Wczoraj jak oderwałam się od rysowania do leciałam do szkoły na zebranie. dziś będę pedziła z Antkiem na gimnastykę korekcyjną. Ustawiałam sobie przypomnienie w telefonie, bo przestaję panować nad wszystkimi elementami codziennej układanki.
Wieczorem wpadła do mnie Marlena po plakaty do spektakli. Zgoniona jak dzikie zwierzę, zmęczona. Odkarmiłam Ją chlebem od Pani Beatki.:))

wtorek, 21 kwietnia 2009

u mnie jesień


No teraz czas na zimę. Wiosny takiej nie dostałam do zrobienia, ani lata. Szkoda trochę.

poniedziałek, 20 kwietnia 2009

ciągle rysuję

Już padam na twarz, rysuję z małymi przerwami od godz. 9 rano. Należy mi się odpoczynek.

pranie mózgu

No niestety dziś po raz kolejny doszłam do wniosku, że dziewczynki wyrastające na kobiety są bezradne wobec wzorca sylwetki z jakim się stykają. Zaczyna się to od szkoły podstawowej. Robię właśnie rysunki do podręcznika do podstawówki i od naczelnego grafika z jednych z wydawnictw wydających podręczniki dostałam uwage, że dziewczynka na rysunku jest ZA GRUBA.
Dziewczynka narysowana przeze mnie nie była chudzielcem wiotkim, to fakt, ale przepraszam...czy tylko wiotkie istoty godne są tego, żeby je pokazywać?
Jeszcze jestem w stanie zrozumieć, ze ubrania lepiej się fotografuje na wieszaku, ale propagowanie sylwetki anorektycznej od podstawówki, to już lekka przesada...
Niestety nie mam do czynienia z głównym grafikiem, ciekawam, czy dotarłyby do faceta moje argumenty.

sobota, 18 kwietnia 2009

nienawidze zakupów!

Musiałam sobie kupić spodnie, bo te w których łaziłam upojnie zaczęly przypominać ścierkę. Byłam wkurzona na maksa perspektywa poszukiwań , bo ostatnie moje próby nabycia gaci kończyły się kompletna porażką. Większość spodni które mi się podobały, jak były na mój wzrost to nie dawałam rady ich na tyłek wciągnąć, a te co mi się udawało, okazywały się o 20 cm za długie i duuuużo za szerokie w pasie.
Jakże się zdziwiłam, gdy juz w drugim sklepie udało mi się znaleźć sensowne nogawice, co nie wyglądają jak pidżama, które były skrojone dobrze i nie kosztowały majątku.
Ufff.Ze zgroza patrzyłam na ceny bawełaniach bluzeczek, wiedząc ile płacą za uszycie takiej jednej Chińczykowi i jaka cena jest na fakturze. Nie rozumiem dlaczego mam płacic 200 zł. za coś ,co przekraczając naszą granicę ma wartość 30 zł.
Małzonek mnie namwiał, na kupno czegoś ładnego, a ja nie mogłam się zdobyc, bo mam wrażenie, że ktoś mnie robi w Karola.
Do tego wszystkiego od muzyczki robrzmiewającej w sklepach rozbolała mnie głowa i słabo mi się robiło na widok kobiet stojacych przed przymierzalniami ze stosami ciuchów...

Chyba wolę siedzieć w domu i malować niż robić zakupy...Dziwaczeję?